رشته پزشکی | معرفی صفر تا صد، رتبه قبولی، دانشگاهها، درآمد و بازار کار
اگر از داوطلبان گروه آزمایشی علوم تجربی درباره محبوبترین و شناختهشدهترین رشتههای دانشگاهی سؤال شود، بدون شک رشته پزشکی یکی از اولین پاسخها خواهد بود. پزشکی سالهاست یکی از پرتقاضاترین انتخابهای داوطلبان کنکور تجربی است و هر سال تعداد زیادی از دانشآموزان با هدف قبولی در پزشکی وارد رقابت کنکور میشوند.
اما پزشکی فقط یک عنوان جذاب در دفترچه انتخاب رشته نیست. انتخاب این رشته به معنی ورود به یک مسیر تحصیلی طولانی، فشرده و تخصصی است که از یادگیری علوم پایه آغاز میشود و به آموزش بالینی، کار در بیمارستان، تشخیص بیماریها و در نهایت فعالیت حرفهای به عنوان پزشک عمومی میرسد.
به همین دلیل، کسی که قصد انتخاب پزشکی دارد باید قبل از انتخاب رشته بداند پزشکی دقیقاً چیست، چند سال طول میکشد، چه درسهایی دارد، مراحل تحصیل آن چگونه است، دانشجوی پزشکی در بیمارستان چه کار میکند، چه دانشگاههایی پزشکی دارند، برای قبولی پزشکی چه رتبهای لازم است، بازار کار پزشک چگونه است، درآمد پزشک به چه عواملی بستگی دارد و بعد از پزشکی عمومی چه مسیرهایی برای ادامه تحصیل وجود دارد.
در این مقاله رشته پزشکی را از صفر تا صد بررسی میکنیم تا اگر دانشآموز کنکوری هستید، بتوانید با شناخت کاملتری درباره این رشته تصمیم بگیرید.
رشته پزشکی چیست؟
رشته پزشکی یکی از رشتههای گروه علوم پزشکی است که هدف اصلی آن تربیت پزشک برای ارائه خدمات مربوط به سلامت، پیشگیری از بیماری، تشخیص بیماری، درمان و پیگیری وضعیت بیماران است.
دانشجوی پزشکی در طول تحصیل ابتدا با ساختار و عملکرد بدن انسان آشنا میشود. سپس به سراغ سازوکار بیماریها میرود و در ادامه وارد آموزش بالینی میشود.
در مراحل بالینی، دانشجو یاد میگیرد چگونه با بیمار ارتباط برقرار کند، شرح حال بگیرد، بیمار را معاینه کند، علائم را بررسی کند، نتایج آزمایشها و روشهای تصویربرداری را در کنار سایر یافتهها تفسیر کند و به تشخیص بیماری برسد.
البته دانشجوی پزشکی از روز اول دانشگاه پزشک نیست. مسیر آموزش پزشکی مرحلهبهمرحله طراحی شده است و دانشجو باید ابتدا پایه علمی لازم را کسب کند و سپس به تدریج وارد محیط بالینی شود.
مدرک نهایی این دوره، دکتری حرفهای پزشکی است و فرد پس از طی مراحل آموزشی و شرایط قانونی مربوط میتواند به عنوان پزشک عمومی فعالیت کند.
پزشکی چند سال طول میکشد؟
یکی از اولین سؤالهایی که داوطلبان درباره رشته پزشکی دارند این است که:
پزشکی چند سال است؟
دوره پزشکی عمومی در ایران معمولاً حدود هفت سال طول میکشد؛ البته طول واقعی تحصیل هر فرد ممکن است براساس شرایط آموزشی، مقررات دانشگاه و وضعیت تحصیلی او متفاوت باشد.
دوره پزشکی عمومی را میتوان به چند مرحله اصلی تقسیم کرد:
علوم پایه، فیزیوپاتولوژی، کارآموزی بالینی و کارورزی بالینی.
در سالهای ابتدایی تمرکز بیشتر روی شناخت بدن انسان و مبانی علمی پزشکی است. با پیشرفت دانشجو، آموزشها به سمت بیماریها و مباحث بالینی حرکت میکنند و در سالهای پایانی حضور دانشجو در بیمارستان و مراکز درمانی بسیار پررنگتر میشود.
بنابراین پزشکی فقط هفت سال کلاس و امتحان نیست؛ بخش قابلتوجهی از این دوره با محیط بیمارستان، بیماران و آموزش عملی ارتباط دارد.
مراحل تحصیل در رشته پزشکی
مرحله اول؛ علوم پایه
دانشجوی پزشکی تحصیل خود را با علوم پایه پزشکی آغاز میکند.
در این مرحله دانشجو باید ساختمان بدن انسان، عملکرد طبیعی اندامها، فرایندهای سلولی و مولکولی و مبانی بسیاری از بیماریها را یاد بگیرد.
از مهمترین مباحث این مرحله میتوان به آناتومی، فیزیولوژی، بیوشیمی، بافتشناسی، جنینشناسی، میکروبشناسی، ایمنیشناسی، انگلشناسی، ژنتیک و مباحث مرتبط با پاتولوژی اشاره کرد.
علوم پایه ممکن است برای بعضی دانشجویان یکی از سنگینترین بخشهای ابتدای پزشکی باشد؛ زیرا حجم مطالب زیاد است و دانشجو باید اطلاعات متنوعی را در مدت مشخصی یاد بگیرد.
آناتومی
آناتومی علم شناخت ساختمان بدن انسان است.
در این درس دانشجو با استخوانها، عضلات، اعصاب، عروق، اندامها و قسمتهای مختلف بدن آشنا میشود.
شناخت دقیق آناتومی در سالهای بعد اهمیت زیادی پیدا میکند؛ زیرا پزشک برای درک بسیاری از بیماریها و انجام معاینه و اقدامات درمانی باید ساختمان بدن را به خوبی بشناسد.
فیزیولوژی
فیزیولوژی درباره عملکرد طبیعی بدن است.
در این درس دانشجو یاد میگیرد قلب چگونه خون را پمپاژ میکند، سیستم تنفسی چگونه کار میکند، کلیه چه نقشی در تنظیم مایعات و مواد بدن دارد، سیستم عصبی چگونه فعالیت میکند و هورمونها چه تأثیری بر بدن دارند.
درک فیزیولوژی برای فهم بیماریها ضروری است؛ زیرا برای شناخت وضعیت غیرطبیعی بدن ابتدا باید عملکرد طبیعی آن را بدانیم.
بیوشیمی
بیوشیمی به فرایندهای شیمیایی و مولکولی بدن میپردازد.
متابولیسم کربوهیدراتها، چربیها و پروتئینها، فعالیت آنزیمها، تولید انرژی و بسیاری از فرایندهای سلولی در این حوزه بررسی میشوند.
میکروبشناسی
دانشجو در میکروبشناسی با میکروارگانیسمها و عوامل عفونی آشنا میشود و ارتباط آنها با بیماریهای انسان را بررسی میکند.
ایمنیشناسی
در ایمنیشناسی، سیستم دفاعی بدن و نحوه واکنش آن نسبت به عوامل مختلف بررسی میشود.
انگلشناسی
این درس به انگلها، چرخه زندگی آنها و بیماریهای انگلی میپردازد.
بافتشناسی
در بافتشناسی، ساختار بافتهای بدن در سطح میکروسکوپی بررسی میشود.
مرحله دوم؛ فیزیوپاتولوژی
بعد از علوم پایه، دانشجو وارد مرحلهای میشود که بیماریها و تغییرات ناشی از آنها اهمیت بیشتری پیدا میکنند.
در فیزیوپاتولوژی دانشجو باید بفهمد وقتی عملکرد طبیعی یک اندام یا سیستم مختل میشود، چه تغییراتی در بدن ایجاد میشود.
در این مرحله مطالب پایهای که دانشجو در علوم پایه آموخته است به بیماریها ارتباط داده میشوند.
برای مثال، دانشجو باید بتواند از دانش خود درباره عملکرد طبیعی قلب استفاده کند تا متوجه شود در بیماریهای قلبی چه تغییراتی اتفاق میافتد.
این مرحله دانشجو را برای ورود جدیتر به آموزش بالینی آماده میکند.
مرحله سوم؛ کارآموزی بالینی
در دوره کارآموزی، دانشجو وارد فضای بالینی میشود.
در این مرحله بیمارستان به یکی از مهمترین محیطهای آموزشی دانشجو تبدیل میشود.
دانشجو در بخشهای مختلف بیمارستان حضور پیدا میکند و زیر نظر پزشکان و اعضای هیئت علمی با بیماران واقعی آشنا میشود.
از جمله مهارتهایی که در این مرحله اهمیت پیدا میکنند میتوان به موارد زیر اشاره کرد:
- گرفتن شرح حال
- انجام معاینه
- شناخت علائم بیماریها
- بررسی پرونده بیمار
- آشنایی با آزمایشهای تشخیصی
- آشنایی با تصویربرداریهای پزشکی
- ارتباط با بیمار
- مشاهده روند درمان
- شرکت در جلسات آموزشی
- آشنایی با روند کار بخشهای بیمارستان
کارآموز هنوز پزشک مستقل نیست و اقدامات او در چارچوب آموزش و تحت نظارت انجام میشود.
مرحله چهارم؛ کارورزی
کارورزی یکی از مهمترین مراحل دوره پزشکی عمومی است.
در این مرحله دانشجو نسبت به سالهای ابتدایی تجربه بسیار بیشتری دارد و حضور او در محیط بالینی جدیتر میشود.
کارورز با بیماران بیشتری مواجه میشود و در روندهای مختلف تشخیص و درمان مشارکت آموزشی دارد.
با این حال، کارورز همچنان دانشجو است و فعالیتهای حرفهای او تحت نظارت پزشکان مسئول انجام میشود.
کارورزی مرحلهای است که دانشجو بیش از هر زمان دیگری میتواند ارتباط میان درسهای دانشگاه و واقعیت پزشکی را مشاهده کند.
دروس رشته پزشکی چیست؟
دروس پزشکی در طول دوره تحصیل بهتدریج از مباحث پایه و شناخت ساختمان و عملکرد بدن انسان به سمت تشخیص بیماریها، درمان و کار بالینی پیش میروند. به همین دلیل، محتوای درسی دانشجوی پزشکی در ترمهای ابتدایی با سالهای بالینی تفاوت زیادی دارد.
دروس علوم پایه پزشکی
در سالهای ابتدایی، دانشجو بیشتر با دروس پایه پزشکی آشنا میشود. مهمترین این دروس عبارتاند از:
- آناتومی
- فیزیولوژی
- بیوشیمی
- بافتشناسی
- جنینشناسی
- ژنتیک
- میکروبشناسی
- انگلشناسی
- ایمنیشناسی
- ویروسشناسی
- آسیبشناسی
- اپیدمیولوژی
- اصول خدمات بهداشتی و درمانی
- روانشناسی و مباحث مرتبط با علوم رفتاری
آناتومی به بررسی ساختمان بدن انسان میپردازد و دانشجو در آن با اندامها، عضلات، استخوانها، اعصاب، عروق و قسمتهای مختلف بدن آشنا میشود.
فیزیولوژی عملکرد طبیعی بدن را بررسی میکند؛ برای مثال دانشجو یاد میگیرد قلب، کلیه، دستگاه تنفس، سیستم عصبی و سایر دستگاههای بدن چگونه فعالیت میکنند.
بیوشیمی نیز به فرایندهای شیمیایی و مولکولی بدن، متابولیسم مواد غذایی، آنزیمها، تولید انرژی و فرایندهای سلولی میپردازد.
در بافتشناسی، ساختار بافتهای مختلف بدن در سطح میکروسکوپی بررسی میشود و جنینشناسی به رشد و تکامل جنین میپردازد.
از طرف دیگر، دروس میکروبشناسی، ویروسشناسی، انگلشناسی و ایمنیشناسی دانشجو را با عوامل بیماریزا و سیستم دفاعی بدن آشنا میکنند.
دروس فیزیوپاتولوژی
بعد از گذراندن بخش اصلی علوم پایه، آموزشها به سمت شناخت مکانیسم بیماریها پیش میروند.
در این مرحله دانشجو باید یاد بگیرد که چگونه عملکرد طبیعی بدن در اثر بیماری تغییر میکند. برای مثال، دانشجو با مکانیسم ایجاد بیماریهای مختلف و تغییراتی که در اندامها و سیستمهای بدن ایجاد میشوند آشنا میشود.
این مرحله نقش مهمی در آماده کردن دانشجو برای ورود به آموزش بالینی دارد؛ زیرا دانشجو باید بتواند دانستههای علوم پایه را به بیماریهای واقعی ارتباط دهد.
دروس بالینی پزشکی
با ورود دانشجو به مراحل بالینی، ماهیت درسها تغییر میکند و بیمار و بیماری اهمیت بسیار بیشتری پیدا میکنند.
از مهمترین دروس و بخشهای بالینی پزشکی میتوان به موارد زیر اشاره کرد:
- بیماریهای داخلی
- جراحی
- بیماریهای کودکان
- زنان و زایمان
- روانپزشکی
- پوست
- چشمپزشکی
- گوش، حلق و بینی
- بیماریهای عفونی
- قلب و عروق
- مغز و اعصاب
- ارتوپدی
- اورولوژی
- رادیولوژی
- پزشکی قانونی
- بیهوشی
- طب اورژانس
- پزشکی اجتماعی
در این مرحله دانشجو علاوه بر مطالعه مباحث تئوری، در محیطهای بالینی نیز آموزش میبیند.
برای مثال در بیماریهای داخلی، دانشجو با بیماریهای مختلف اندامهای داخلی بدن و روش ارزیابی و تشخیص آنها آشنا میشود.
در جراحی، مباحث مربوط به بیماریها و شرایطی که ممکن است نیاز به درمان جراحی داشته باشند آموزش داده میشود.
در کودکان، بیماریها و شرایط پزشکی مربوط به نوزادان، کودکان و نوجوانان بررسی میشود.
در زنان و زایمان نیز مباحث مربوط به سلامت زنان، بارداری، زایمان و بیماریهای مرتبط آموزش داده میشود.
دروس کارآموزی و کارورزی
در سالهای پایانی پزشکی، آموزش فقط محدود به کلاس درس نیست. دانشجو در قالب کارآموزی و کارورزی وارد بخشهای مختلف بیمارستانی میشود.
در این مرحله دانشجو مهارتهایی مانند:
- گرفتن شرح حال از بیمار
- انجام معاینه
- بررسی علائم و نشانههای بیماری
- بررسی نتایج آزمایشها
- آشنایی با روشهای تصویربرداری
- بررسی پرونده بیمار
- آشنایی با روند تشخیص و درمان
- ارتباط صحیح با بیمار و همراهان
را به صورت عملی و تحت نظارت پزشکان و اعضای هیئت علمی یاد میگیرد.
بنابراین در سالهای پایانی، دانشجوی پزشکی باید بتواند اطلاعاتی را که در سالهای قبل یاد گرفته است در مواجهه با بیمار به کار ببرد.
آیا پزشکی فقط حفظ کردن است؟
یکی از تصورات اشتباه درباره پزشکی این است که دانشجو باید فقط حجم زیادی از مطالب را حفظ کند.
درست است که پزشکی حجم زیادی از اطلاعات دارد و حفظ کردن بخش مهمی از یادگیری آن است، اما پزشکی فقط حفظ کردن نیست.
دانشجوی پزشکی باید بتواند اطلاعات مختلف را به یکدیگر ارتباط دهد.
برای مثال، بیمار ممکن است با چند علامت متفاوت مراجعه کند. پزشک باید بتواند از روی شرح حال، معاینه، آزمایشها و سایر یافتهها به تشخیصهای احتمالی برسد.
بنابراین در سالهای بالینی، تفکر تحلیلی و استدلال بالینی اهمیت زیادی پیدا میکند.
آیا دانشجوی پزشکی در بیمارستان کار میکند؟
دانشجوی پزشکی در مراحل بالینی در بیمارستان حضور دارد، اما باید میان «دانشجو بودن» و «پزشک بودن» تفاوت قائل شد.
دانشجوی پزشکی در کارآموزی و کارورزی با بیماران سروکار دارد، اما فعالیت او در چارچوب آموزشی و زیر نظر پزشکان انجام میشود.
در این دوره دانشجو به تدریج مهارتهای لازم برای طبابت را یاد میگیرد.
آزمون علوم پایه پزشکی چیست؟
یکی از مراحل مهم مسیر پزشکی، آزمون علوم پایه است.
دانشجو پس از گذراندن بخش مربوط به علوم پایه باید شرایط آموزشی لازم را برای ورود به مراحل بعدی طی کند.
هدف از این مرحله آن است که مشخص شود دانشجو پایه علمی لازم برای ورود به آموزشهای بالینی را کسب کرده است.
جزئیات آزمونها، شرایط شرکت و ضوابط آن ممکن است براساس مقررات وزارت بهداشت تغییر کند و دانشجویان باید مقررات جاری دانشگاه و وزارت بهداشت را ملاک قرار دهند.
آزمون پیشکارورزی چیست؟
آزمون پیشکارورزی نیز یکی از مراحل مهم مسیر پزشکی عمومی است.
این آزمون در مسیر ورود دانشجو به مرحله کارورزی اهمیت دارد و نشان میدهد دانشجو به سطح علمی مورد نیاز برای ورود به این مرحله رسیده است.
در نتیجه، مسیر پزشکی عمومی فقط شامل حضور در کلاسهای دانشگاه نیست و دانشجو باید در نقاط مختلف مسیر، شرایط و آزمونهای آموزشی مربوط را نیز پشت سر بگذارد.
رشته پزشکی در چه دانشگاههایی ارائه میشود؟
پزشکی در تعداد زیادی از دانشگاههای علوم پزشکی کشور ارائه میشود.
از جمله دانشگاههای شناختهشده میتوان به دانشگاه علوم پزشکی تهران، شهید بهشتی، ایران، اصفهان، شیراز، مشهد، تبریز، اهواز، کرمان، کرمانشاه، گیلان، مازندران، بابل، همدان، قزوین، یزد، ارومیه، زاهدان، زنجان و بسیاری دانشگاههای دیگر اشاره کرد.
تعداد و کدرشتهمحلهای قابل انتخاب هر سال ممکن است تغییر کند و دفترچه انتخاب رشته همان سال مرجع نهایی برای مشاهده دانشگاهها و ظرفیتهاست.
دانشگاه علوم پزشکی تهران
دانشگاه علوم پزشکی تهران یکی از شناختهشدهترین مراکز آموزش پزشکی کشور است.
رقابت برای ورود به پزشکی این دانشگاه بسیار بالا است و معمولاً داوطلبانی با رتبههای بسیار خوب برای آن شانس بیشتری دارند.
اهمیت دانشگاه تهران فقط به نام آن محدود نمیشود؛ این دانشگاه دارای مجموعه گستردهای از مراکز آموزشی و درمانی است و دانشجویان در طول دوره بالینی با محیطهای متنوع آموزشی مواجه میشوند.
دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی
دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی نیز از دانشگاههای مهم علوم پزشکی کشور است.
این دانشگاه در تهران قرار دارد و پزشکی یکی از رشتههای اصلی آن محسوب میشود.
به دلیل تقاضای بالا، قبولی پزشکی این دانشگاه نیز رقابتی است.
دانشگاه علوم پزشکی ایران
دانشگاه علوم پزشکی ایران از دیگر مراکز مهم آموزش علوم پزشکی در تهران است.
دانشجویان پزشکی این دانشگاه نیز بخشی از آموزش بالینی خود را در بیمارستانها و مراکز درمانی وابسته به دانشگاه دریافت میکنند.
دانشگاه علوم پزشکی شیراز
دانشگاه علوم پزشکی شیراز از مراکز مهم آموزش پزشکی در جنوب کشور است.
این دانشگاه علاوه بر آموزش دانشجویان، در حوزه درمان و پژوهش نیز فعالیت گسترده دارد.
دانشگاه علوم پزشکی اصفهان
دانشگاه علوم پزشکی اصفهان یکی از دانشگاههای مهم علوم پزشکی کشور است و رشته پزشکی را در مقطع عمومی ارائه میکند.
دانشگاه علوم پزشکی مشهد
دانشگاه علوم پزشکی مشهد یکی از مراکز مهم آموزش پزشکی در شرق کشور است و دانشجویان زیادی در رشته پزشکی در این دانشگاه تحصیل میکنند.
دانشگاه علوم پزشکی تبریز
دانشگاه علوم پزشکی تبریز نیز از مراکز شناختهشده آموزش پزشکی در شمالغرب کشور است.
رتبه قبولی پزشکی چقدر است؟
رتبه قبولی پزشکی منطقه ۱
در منطقه یک، رقابت معمولاً میان داوطلبانی با شرایط سهمیه منطقه یک انجام میشود.
برای دانشگاههای بسیار پرتقاضا مانند علوم پزشکی تهران، شهید بهشتی و ایران، نمونه کارنامههای سالهای گذشته نشان میدهند که معمولاً رتبههای بسیار خوب در سهمیه برای قبولی مشاهده شدهاند.
در برخی دادههای منتشرشده، برای پزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران در منطقه یک رتبههایی در محدوده بسیار پایین گزارش شده است.
برای همین اگر هدف داوطلب دانشگاههای برتر تهران است، بهتر است به جای برنامهریزی روی آخرین رتبه قبولی، رتبهای با حاشیه امن را هدف قرار دهد.
رتبه قبولی پزشکی منطقه ۲
منطقه دو یکی از سهمیههای پرجمعیت کنکور است و تعداد زیادی از داوطلبان تجربی در این منطقه قرار میگیرند.
در سالهای گذشته نمونههای مختلفی از قبولی پزشکی در منطقه دو منتشر شده است و بسته به دانشگاه، رتبههای قبولی اختلاف قابل توجهی داشتهاند.
برای دانشگاههای پرتقاضا معمولاً رتبههای بهتر لازم است، در حالی که در برخی دانشگاههای دیگر ممکن است رتبههای بالاتری نیز امکان قبولی ایجاد کنند.
بنابراین گفتن یک عدد واحد برای «آخرین رتبه پزشکی منطقه دو» علمی نیست.
رتبه قبولی پزشکی منطقه ۳
منطقه سه نیز شرایط خاص خود را دارد.
در دادههای قبولی سالهای گذشته، برای برخی دانشگاهها رتبههای در سهمیه بالاتر نسبت به منطقه یک و دو نیز مشاهده شده است.
با این حال، این موضوع به معنی تضمین قبولی با یک رتبه خاص نیست.
سهمیه منطقه فقط یکی از عوامل مؤثر در انتخاب رشته است و ظرفیت، دانشگاه، بومیگزینی و انتخابهای سایر داوطلبان نیز اهمیت دارند.
رتبه قبولی پزشکی دانشگاه آزاد
دانشگاه آزاد نیز در برخی واحدها پزشکی ارائه میکند.
دادههای منتشرشده برای پذیرش ۱۴۰۳–۱۴۰۴ نمونههایی از قبولی پزشکی دانشگاه آزاد را با رتبههای کشوری حدود ۳۷۰۰ تا بالاتر از ۵۵۰۰ برای واحدهای مختلف گزارش کردهاند؛ اما این اعداد نمونه رتبههای سال گذشته هستند و آخرین رتبه قطعی همه واحدها محسوب نمیشوند.
برای مثال، در همین دادهها برای واحدهای مختلف از جمله پزشکی تهران، تبریز، مشهد، کازرون، ساری، اردبیل، قم، تنکابن، نجفآباد، یزد، شاهرود و کرمان رتبههای متفاوتی گزارش شده است.
بنابراین در مورد دانشگاه آزاد نیز نباید یک عدد را برای تمام واحدها در نظر گرفت
رتبه قبولی پزشکی پردیس خودگردان
یکی از سؤالات مهم داوطلبان تجربی این است که برای قبولی پزشکی پردیس خودگردان چه رتبهای لازم است؟ پاسخ این سؤال یک عدد ثابت نیست؛ زیرا رتبه قبولی به منطقه، سهمیه، دانشگاه، ظرفیت پذیرش و سال کنکور بستگی دارد.
در واقع ممکن است یک رتبه برای پردیس یک دانشگاه شانس قبولی ایجاد کند، اما برای پردیس دانشگاهی دیگر کافی نباشد. به همین دلیل بهتر است رتبههای سالهای گذشته را بهعنوان محدوده تخمینی بررسی کنیم، نه یک مرز قطعی.
رتبه قبولی پزشکی پردیس خودگردان در سالهای اخیر
بر اساس دادههای منتشرشده از قبولیهای سالهای گذشته، پزشکی پردیس خودگردان معمولاً با رتبههای بالاتری نسبت به دوره روزانه همان دانشگاه پذیرش داشته است؛ با این حال همچنان به رتبه نسبتاً خوبی نیاز دارد و نباید تصور کرد که با هر رتبهای امکان قبولی پزشکی پردیس وجود دارد.
برای نمونه، در دادههای منتشرشده مربوط به کنکور ۱۴۰۴، برای برخی پردیسهای پزشکی رتبههای در سهمیه در محدودههای زیر گزارش شده است:
پردیس پزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران:
در منطقه ۱ حدود ۱۰۰۰ تا ۱۲۰۰، در منطقه ۲ حدود ۲۰۰۰ و در منطقه ۳ حدود ۷۰۰ بهعنوان محدودههای تقریبی گزارش شده است.
پردیس پزشکی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی:
در منطقه ۱ حدود ۱۲۰۰، در منطقه ۲ حدود ۲۴۰۰ و در منطقه ۳ حدود ۹۰۰ گزارش شده است.
در برخی دانشگاههای علوم پزشکی با رقابت پایینتر نیز رتبههای بالاتری گزارش شده است؛ برای مثال در دادههای منتشرشده برای سال ۱۴۰۴، برای برخی پردیسهای دانشگاههای تیپ ۳ مانند بندرعباس و زاهدان، رتبههایی در محدوده حدود ۸۰۰۰ تا ۸۵۰۰ نیز ذکر شده است.
توجه مهم: این اعداد «آخرین رتبه قطعی قبولی» برای تمام سالها نیستند و نباید به شکل تضمینی در سایت نوشته شوند. دادههای رتبه قبولی پردیس در منابع مختلف ممکن است متفاوت باشند و نوع رتبه نیز باید مشخص شود.
ظرفیت پزشکی چقدر است؟
ظرفیت پزشکی در سالهای اخیر رشد قابل توجهی داشته است.
طبق گزارش منتشرشده درباره ظرفیت پذیرش سال ۱۴۰۴، ظرفیت پزشکی به حدود ۱۳ هزار و ۴۰۳ نفر افزایش یافت.
این افزایش ظرفیت یکی از دلایلی است که باعث میشود مقایسه رتبههای قبولی سالهای قدیمی با سالهای جدید بدون توجه به ظرفیت، نتیجه دقیقی نداشته باشد.
از سال ۱۴۰۵ نیز براساس مصوبه جدید، ظرفیت برای سه سال ثابت خواهد بود.
آیا پزشکی روزانه شهریه دارد؟
خیر؛ پزشکی در دوره روزانه دانشگاههای دولتی، در حالت عادی شهریه آموزشی ندارد و در دسته دورههای آموزش رایگان قرار میگیرد. در دفترچههای انتخاب رشته، دورههای روزانه در گروه آموزش رایگان قرار دارند و در مقابل دورههایی مانند پردیس خودگردان، شهریهپرداز محسوب میشوند.
بنابراین اگر داوطلب در پزشکی روزانه یک دانشگاه علوم پزشکی دولتی قبول شود، برای خودِ تحصیل و واحدهای آموزشی شهریهای مانند پردیس خودگردان پرداخت نمیکند.
آیا یعنی دانشجوی پزشکی روزانه هیچ هزینهای ندارد؟
نه دقیقاً. رایگان بودن دوره به معنی صفر بودن تمام هزینههای دانشجویی نیست.
دانشجو ممکن است هزینههایی مانند موارد زیر داشته باشد:
- هزینه خوابگاه، در صورت استفاده و مطابق مقررات دانشگاه
- غذا و خدمات تغذیهای
- رفتوآمد
- خرید کتاب و منابع درسی
- لوازم و تجهیزات آموزشی موردنیاز
- هزینههای مربوط به خدمات رفاهی یا دانشجویی در صورت مشمول شدن
- هزینههای مربوط به برخی خدمات خاص دانشگاه
این هزینهها با شهریه تحصیلی تفاوت دارند.
پزشکی روزانه با پردیس خودگردان چه تفاوتی از نظر شهریه دارد؟
در پزشکی روزانه، آموزش در قالب دوره رایگان ارائه میشود؛ اما پزشکی پردیس خودگردان شهریهپرداز است و دانشجو باید شهریه تعیینشده را پرداخت کند.
به همین دلیل هنگام انتخاب رشته، حتماً به عبارت درجشده در دفترچه توجه کنید و دوره را با یکدیگر اشتباه نگیرید.
بازار کار رشته پزشکی چگونه است؟
بازار کار پزشکی یکی از مهمترین دلایلی است که این رشته همچنان مورد توجه داوطلبان کنکور قرار دارد. پزشکی از جمله رشتههایی است که مسیر شغلی آن از همان ابتدا تا حد زیادی مشخص است؛ با این حال، شرایط کاری پزشکان به عواملی مانند محل فعالیت، تخصص، سابقه کاری، نوع مرکز درمانی و میزان مهارت پزشک بستگی دارد.
نکته مهم این است که بازار کار پزشکی را نمیتوان صرفاً با عنوان «پزشک» بررسی کرد؛ زیرا یک پزشک عمومی، متخصص، فوقتخصص، پزشک شاغل در بیمارستان، پزشک مطب شخصی یا پزشک فعال در مراکز درمانی میتوانند شرایط شغلی کاملاً متفاوتی داشته باشند.
آیا پزشکی بازار کار خوبی دارد؟
به طور کلی، پزشکی از رشتههای دارای بازار کار تخصصی و نسبتاً گسترده محسوب میشود. فارغالتحصیل پزشکی عمومی میتواند در مراکز مختلف درمانی فعالیت کند و در صورت ادامه تحصیل نیز امکان ورود به رشتههای تخصصی و فوقتخصصی را دارد.
پزشکان میتوانند در محیطهایی مانند:
- بیمارستانها
- درمانگاهها
- مراکز بهداشتی و درمانی
- اورژانسها
- مراکز پزشکی
- مطب شخصی
- درمانگاههای خصوصی
- مراکز وابسته به سازمانها و مجموعههای مختلف
- مراکز آموزشی و دانشگاهی
فعالیت کنند.
البته نوع فعالیت و مجوزهای موردنیاز، به مرحله تحصیلی و وضعیت حرفهای پزشک بستگی دارد.
بازار کار پزشک عمومی
بعد از پایان دوره پزشکی عمومی، پزشک میتواند در حوزه پزشکی عمومی فعالیت کند. پزشک عمومی معمولاً اولین سطح مراجعه بسیاری از بیماران برای بررسی مشکلات و علائم مختلف است.
پزشک عمومی میتواند در مراکز درمانی، درمانگاهها، بیمارستانها و سایر مراکز ارائه خدمات پزشکی فعالیت داشته باشد.
یکی از مسیرهای شناختهشده نیز راهاندازی مطب است که شرایط آن تابع مقررات مربوط به نظام پزشکی و وزارت بهداشت است.
درآمد پزشک عمومی نیز عدد ثابتی نیست و نمیتوان برای تمام پزشکان یک رقم مشخص اعلام کرد. تعداد مراجعهکنندگان، محل فعالیت، نوع مرکز درمانی، ساعات کاری و میزان تجربه میتوانند روی درآمد تأثیر زیادی داشته باشند.
آیا پزشک عمومی میتواند مطب داشته باشد؟
بله، پزشک عمومی پس از طی مراحل قانونی و دریافت مجوزهای لازم میتواند مطب تأسیس کند.
مطب شخصی برای بسیاری از پزشکان یکی از مسیرهای فعالیت حرفهای محسوب میشود؛ اما موفقیت یک مطب به عواملی مانند محل مطب، تعداد مراجعهکنندگان، اعتبار پزشک، کیفیت ارائه خدمات و تجربه او وابسته است.
بنابراین صرف داشتن مدرک پزشکی به معنی داشتن درآمد بالا از مطب نیست و معمولاً ایجاد یک مطب موفق به زمان و ایجاد سابقه حرفهای نیاز دارد.
بازار کار پزشکی بعد از تخصص
یکی از مهمترین مسیرهای ادامه فعالیت در پزشکی، تخصص پزشکی است.
پزشک عمومی میتواند در صورت داشتن شرایط لازم و قبولی در آزمون مربوطه وارد دوره تخصص شود. پس از تخصص، پزشک در یک حوزه مشخص پزشکی فعالیت حرفهای خود را ادامه میدهد.
تخصصهایی مانند:
- قلب و عروق
- داخلی
- جراحی عمومی
- ارتوپدی
- چشمپزشکی
- پوست
- روانپزشکی
- زنان و زایمان
- کودکان
- گوش، حلق و بینی
- مغز و اعصاب
- بیهوشی
- رادیولوژی
- پاتولوژی
- پزشکی هستهای
- عفونی
- طب اورژانس
از جمله حوزههای تخصصی پزشکی هستند.
شرایط بازار کار این تخصصها یکسان نیست و میزان نیاز به هر تخصص میتواند در شهرها و مناطق مختلف متفاوت باشد.
آیا برای پزشکان در شهرهای کوچک هم کار وجود دارد؟
بازار کار پزشکی فقط به شهرهای بزرگ محدود نمیشود. مراکز درمانی در شهرهای کوچک و مناطق مختلف کشور نیز به پزشک نیاز دارند.
در بعضی مناطق، بهخصوص مناطق کمبرخوردار، نیاز به برخی خدمات پزشکی میتواند بیشتر باشد. به همین دلیل ممکن است پزشکان در شهرهای کوچکتر نیز فرصتهای شغلی مناسبی پیدا کنند.
البته شرایط کاری، میزان درآمد، امکانات درمانی و حجم مراجعه بیماران در این مناطق با یکدیگر متفاوت است.
آیا پزشکی برای مهاجرت مناسب است؟
پزشکی میتواند یکی از رشتههای قابلتوجه برای مهاجرت باشد، اما مهاجرت پزشکان معمولاً فرایندی ساده و مستقیم نیست.
مدرک پزشکی ایران در بسیاری از کشورها برای شروع فعالیت پزشکی به صورت خودکار به معنای دریافت مجوز طبابت نیست. پزشک معمولاً باید مراحل مربوط به ارزیابی مدرک، معادلسازی، آزمونهای تخصصی، زبان و دریافت مجوز پزشکی کشور مقصد را طی کند.
بنابراین اگر هدف داوطلب مهاجرت است، باید شرایط کشور مقصد را جداگانه بررسی کند.
طرح پزشکی چیست؟
طرح پزشکی یا همان خدمت پزشکان و پیراپزشکان در مناطق موردنیاز کشور، دورهای است که برخی از فارغالتحصیلان رشتههای علوم پزشکی، پس از پایان تحصیل و طبق قوانین و مقررات وزارت بهداشت، موظف به انجام خدمت در مراکز درمانی و مناطق تعیینشده میشوند.
اما یک نکته بسیار مهم وجود دارد: شرایط طرح برای همه رشتههای علوم پزشکی یکسان نیست و قوانین آن میتواند بر اساس رشته، مقطع تحصیلی، محل تحصیل، سهمیه و وضعیت فرد متفاوت باشد.
آیا پزشکی طرح دارد؟
بله. پزشکی عمومی مشمول مقررات طرح نیروی انسانی است و فارغالتحصیلان پزشکی عمومی، در صورت مشمول بودن، باید مطابق مقررات مربوط به خدمت پزشکان و پیراپزشکان اقدام کنند.
این خدمت میتواند در مراکز درمانی، مراکز بهداشتی و درمانی و مناطق موردنیاز انجام شود.
پزشک در دوران طرح کجا خدمت میکند؟
محل خدمت پزشک بر اساس نیاز شبکه بهداشت و درمان و مقررات مربوط تعیین میشود.
ممکن است پزشک طرحی در:
- بیمارستان
- مرکز بهداشت
- درمانگاه
- مراکز جامع سلامت
- مناطق روستایی
- شهرهای کوچک
- مناطق محروم و کمبرخوردار
خدمت کند.
محل خدمت لزوماً شهر محل زندگی پزشک نیست و ممکن است فرد برای انجام خدمت به منطقه دیگری اعزام شود.
آیا در دوران طرح به پزشک حقوق میدهند؟
بله، خدمت طرح با دریافت حقوق و مزایا مطابق مقررات مربوط انجام میشود و پزشک طرحی به عنوان نیروی ارائهدهنده خدمات پزشکی فعالیت میکند.
میزان دریافتی یک پزشک طرحی عدد ثابتی برای همه افراد نیست و میتواند تحت تأثیر عواملی مانند محل خدمت، نوع مرکز، میزان فعالیت، شیفتها و مقررات پرداختی قرار گیرد.
بنابراین بهتر است در مقالههای کنکوری از نوشتن یک رقم ثابت به عنوان «حقوق پزشک طرحی» بدون ذکر سال و شرایط خودداری شود.
آیا میتوان طرح پزشکی را در شهر خود گذراند؟
ممکن است، اما تضمینی نیست.
محل خدمت بر اساس نیاز و ظرفیت مراکز درمانی و مقررات مربوط تعیین میشود. بنابراین داوطلب نباید تصور کند که بعد از فارغالتحصیلی حتماً میتواند طرح خود را در شهر محل سکونتش بگذراند.
در مناطق پرتقاضا ممکن است ظرفیت محدود باشد، در حالی که در مناطق کمبرخوردار نیاز بیشتری به نیروی پزشکی وجود داشته باشد.
آیا طرح پزشکی اجباری است؟
برای افرادی که مشمول قانون خدمت پزشکان و پیراپزشکان هستند، انجام خدمت مطابق مقررات الزامی است؛ اما قانون برای برخی افراد شرایطی مانند معافیت، عدم شمول یا سایر وضعیتهای قانونی نیز در نظر گرفته است.
بنابراین نمیتوان گفت «هر فردی که پزشکی میخواند بدون هیچ استثنایی حتماً باید طرح برود».
وضعیت طرح هر فرد باید بر اساس قوانین و ضوابط وزارت بهداشت در زمان فارغالتحصیلی بررسی شود.
آیا پزشکی برای دختران مناسب است؟
پزشکی از نظر جنسیت محدود به مردان نیست و زنان بسیاری در این حرفه فعالیت میکنند.
دانشجویان دختر نیز میتوانند مسیر پزشکی عمومی و در صورت داشتن شرایط لازم، مسیر تخصص را ادامه دهند.
طبیعتاً سبک زندگی و شرایط کاری تخصصهای مختلف با یکدیگر متفاوت است و فرد باید هنگام انتخاب تخصص، شرایط شخصی و شغلی خود را نیز در نظر بگیرد.
پزشکی برای چه افرادی مناسب است؟
پزشکی معمولاً برای افرادی مناسبتر است که به علوم پزشکی علاقه دارند و آمادگی یک دوره تحصیلی طولانی را دارند.
علاوه بر علاقه علمی، ویژگیهایی مانند صبر، مسئولیتپذیری، توانایی برقراری ارتباط با بیمار، دقت، تحمل فشار کاری و علاقه به یادگیری مداوم اهمیت دارند.
پزشکی رشتهای نیست که فرد بعد از چند ترم بتواند بگوید «دیگر همه چیز را یاد گرفتم».
علم پزشکی دائماً در حال تغییر است و پزشک باید دانش خود را بهروز نگه دارد.
سختیهای رشته پزشکی چیست؟
یکی از مهمترین سختیهای پزشکی، طولانی بودن مسیر تحصیل است.
دانشجو باید سالهای زیادی را صرف آموزش کند و بعد از پزشکی عمومی نیز در صورت انتخاب تخصص، مسیر تحصیل ادامه پیدا میکند.
حجم زیاد مطالب نیز یکی دیگر از چالشهای پزشکی است.
در سالهای بالینی، حضور در بیمارستان و مواجهه با بیماران نیز میتواند از نظر جسمی و ذهنی دشوار باشد.
همچنین پزشک در محیط کاری خود با مسئولیت حرفهای بالایی مواجه است.
به همین دلیل انتخاب پزشکی فقط براساس درآمد یا عنوان اجتماعی آن تصمیم مناسبی نیست.
مزایای رشته پزشکی چیست؟
پزشکی مسیرهای شغلی و تحصیلی متنوعی دارد.
امکان ادامه تحصیل در تخصصهای مختلف، فعالیت در محیطهای درمانی گوناگون، امکان فعالیت مستقل در چارچوب قوانین، ارتباط مستقیم با بیماران و امکان فعالیت علمی و آموزشی از جمله ویژگیهای این حرفه هستند.
از طرف دیگر، پزشک در طول مسیر حرفهای خود دائماً با مسائل جدید مواجه میشود و همین موضوع باعث میشود یادگیری در این رشته متوقف نشود.
اشتباهات رایج داوطلبان علاقهمند به پزشکی
فقط به اسم پزشکی توجه کردن
پزشکی یک مسیر طولانی است و داوطلب باید با واقعیت تحصیل و کار آن آشنا باشد.
هدفگذاری براساس آخرین رتبه
آخرین رتبه قبولی تضمین سال بعد نیست.
نادیده گرفتن امتحانات نهایی
با توجه به نقش سوابق تحصیلی، این اشتباه میتواند بسیار پرهزینه باشد.
مطالعه نامنظم
قبولی پزشکی نیاز به استمرار دارد.
مقایسه دائم با دیگران
رتبه و شرایط هر دانشآموز متفاوت است.
بیتوجهی به انتخاب رشته
حتی رتبه خوب هم با انتخاب رشته ضعیف ممکن است نتیجه مطلوبی نداشته باشد.
آیا ظرفیت پزشکی در سالهای آینده افزایش پیدا میکند؟
براساس مصوبه جدید ابلاغشده در سال ۱۴۰۵، ظرفیت پزشکی که افزایش آن تا سال ۱۴۰۴ انجام شده بود، از سال ۱۴۰۵ برای سه سال ثابت میماند و سپس درباره ادامه تثبیت یا افزایش ظرفیت تصمیمگیری خواهد شد.
بنابراین برخلاف دوره ۱۴۰۱ تا ۱۴۰۴، فعلاً نباید برای سالهای ۱۴۰۵ تا ۱۴۰۷ افزایش سالانه ۲۰ درصدی را به عنوان یک روند قطعی در نظر گرفت.
این نکته هنگام تحلیل رتبههای قبولی بسیار مهم است.
جمعبندی رشته پزشکی
رشته پزشکی یکی از مهمترین رشتههای گروه علوم تجربی است که مسیر تحصیلی آن از علوم پایه آغاز میشود و در ادامه به آموزش بیماریها، تشخیص، درمان و آموزش بالینی میرسد.
دانشجوی پزشکی در طول دوره تحصیل با دروس مختلفی مانند آناتومی، فیزیولوژی، بیوشیمی، میکروبشناسی، ایمنیشناسی، آسیبشناسی، فارماکولوژی و دروس بالینی مواجه میشود.
در سالهای بالینی، حضور در بیمارستان بخش مهمی از آموزش است و دانشجو به تدریج مهارتهای لازم برای ارتباط با بیمار و بررسی بیماریها را یاد میگیرد.
پزشکی عمومی معمولاً حدود هفت سال طول میکشد و بعد از آن، در صورت داشتن شرایط لازم، امکان ادامه تحصیل در تخصصهای مختلف وجود دارد.
از نظر کنکور نیز پزشکی رشتهای بسیار رقابتی است؛ اما نمیتوان برای آن یک رتبه قبولی ثابت تعیین کرد.
رتبه قبولی به سهمیه، منطقه، دانشگاه، نوع دوره، ظرفیت و رفتار انتخاب رشته داوطلبان بستگی دارد.
بررسی کارنامههای سالهای گذشته میتواند برای تخمین شانس قبولی مفید باشد، اما آخرین رتبه سال گذشته تضمینکننده قبولی سال جدید نیست.
همچنین در تحلیل سالهای اخیر باید تغییر ظرفیت پزشکی را در نظر گرفت. ظرفیت پزشکی در فاصله ۱۴۰۱ تا ۱۴۰۴ افزایش پیدا کرد و طبق مصوبه جدید، از سال ۱۴۰۵ برای سه سال ثابت شده است.
در نهایت، پزشکی انتخابی است که باید با شناخت کامل انجام شود. اگر هدف شما قبولی پزشکی است، بهتر است از همان ابتدا برای کسب بهترین رتبه ممکن برنامهریزی کنید، سوابق تحصیلی را جدی بگیرید، مطالعه مستمر داشته باشید و در زمان انتخاب رشته نیز براساس اطلاعات رسمی همان سال تصمیم بگیرید.
سوالات متداول درباره رشته پزشکی
پزشکی چند سال طول میکشد؟
دوره پزشکی عمومی در ایران معمولاً حدود هفت سال است و شامل مراحل علوم پایه، فیزیوپاتولوژی، کارآموزی و کارورزی میشود.
پزشکی عمومی چه مدرکی دارد؟
مدرک پزشکی عمومی، دکتری حرفهای پزشکی است.
برای قبولی پزشکی چه رتبهای لازم است؟
رتبه ثابت و یکسانی وجود ندارد و به سهمیه، منطقه، دانشگاه، نوع دوره، ظرفیت و سال پذیرش بستگی دارد.
آخرین رتبه قبولی پزشکی تهران چند است؟
عدد ثابتی ندارد. در دادههای منتشرشده برای سالهای گذشته نمونههای رتبه بسیار پایین در سهمیه برای دانشگاه علوم پزشکی تهران دیده میشود و برخی منابع برای منطقه یک در سال ۱۴۰۳ محدوده حدود ۶۵ تا ۷۵ را گزارش کردهاند؛ اما این عدد را نباید آخرین رتبه قطعی سالهای آینده دانست.
آیا با رتبه ۱۰۰۰ پزشکی قبول میشوم؟
ممکن است برای برخی انتخابها شانس وجود داشته باشد، اما بدون دانستن نوع رتبه، سهمیه و منطقه نمیتوان پاسخ قطعی داد.
آیا با رتبه ۳۰۰۰ پزشکی قبول میشوم؟
به نوع رتبه، سهمیه، دانشگاه و نوع دوره بستگی دارد و نمیتوان پاسخ یکسانی برای همه داوطلبان ارائه کرد.
آیا پزشکی دانشگاه آزاد رتبه بالاتری میخواهد؟
رتبههای قبولی واحدهای مختلف دانشگاه آزاد با یکدیگر متفاوت هستند و در دادههای سال ۱۴۰۳–۱۴۰۴ نمونههای قبولی با رتبههای کشوری چند هزار گزارش شده است.
آیا پزشکی پردیس شهریه دارد؟
بله. پردیس خودگردان از دورههای شهریهپرداز است.
آیا پزشکی روزانه شهریه دارد؟
دوره روزانه در چارچوب آموزش رایگان قرار میگیرد، اما شرایط و تعهدات مربوط به آن باید طبق دفترچه همان سال بررسی شود.
آیا دانشجوی پزشکی در بیمارستان حضور دارد؟
بله. در دورههای کارآموزی و کارورزی، بیمارستان بخش مهمی از محیط آموزشی دانشجوی پزشکی است.
آیا پزشکی فقط حفظی است؟
خیر. حفظ مطالب مهم است، اما در سالهای بالینی توانایی تحلیل، استدلال و ارتباط دادن علائم و یافتهها اهمیت زیادی دارد.
آیا بعد از پزشکی عمومی میتوان متخصص شد؟
بله. پزشک عمومی در صورت داشتن شرایط لازم میتواند وارد مسیر تخصص شود.
آیا بعد از تخصص امکان فوق تخصص وجود دارد؟
در برخی رشتهها و با رعایت شرایط مربوط، امکان ادامه تحصیل در فوق تخصص یا دورههای تکمیلی وجود دارد.
درآمد پزشک چقدر است؟
درآمد پزشکان ثابت نیست و به نوع فعالیت، محل کار، تخصص، سابقه، تعداد بیماران و عوامل مختلف دیگر بستگی دارد.
آیا پزشکی بازار کار دارد؟
پزشکی یک حرفه تخصصی با مسیرهای مختلف فعالیت در حوزه درمان، آموزش، پژوهش و برخی فعالیتهای مدیریتی سلامت است.
آیا پزشکی برای همه مناسب است؟
خیر. علاقه به علوم پزشکی، آمادگی برای تحصیل طولانی، مسئولیتپذیری و توانایی مواجهه با محیط بالینی از موارد مهمی هستند که داوطلب باید در نظر بگیرد.
آیا رتبه قبولی سال گذشته برای امسال معتبر است؟
رتبههای سال گذشته برای تخمین مفید هستند، اما تضمین قبولی سال جدید نیستند.
آیا ظرفیت پزشکی در سال ۱۴۰۵ افزایش پیدا میکند؟
طبق مصوبه ابلاغشده در سال ۱۴۰۵، ظرفیت پزشکی از سال ۱۴۰۵ برای سه سال ثابت خواهد بود و پس از آن درباره افزایش یا تثبیت مجدد تصمیمگیری میشود.
مهمترین توصیه برای داوطلب پزشکی چیست؟
به جای اینکه فقط دنبال آخرین رتبه قبولی باشید، برای کسب بهترین رتبه ممکن تلاش کنید و در زمان انتخاب رشته، کارنامه خودتان، دفترچه رسمی همان سال و دادههای قبولی سالهای گذشته را در کنار یکدیگر بررسی کنید.